Toen ik in 1995 begon met mijn studie Geestelijke Gezondheidkunde, deed ik dat vanuit een grote nieuwsgierigheid naar de menselijke geest. Hoe werken emoties? Waarom zijn we zo verschillend? En hoe kunnen we onszelf en elkaar beter begrijpen? Op die vragen heb ik nooit één definitief antwoord gevonden. De menselijke geest echt helemaal begrijpen zal nooit lukken, maar door het psychoanalytisch gedachtegoed te omarmen, te lezen, maar vooral ook in het werk te ervaren, hoop ik dat ik een stapje dichterbij gekomen ben.

Ik zie psychische klachten niet als losse symptomen of als een vaststaande ‘ziekte’, maar als uitingen van onderliggende, vaak onbewuste processen en emoties die samenhangen met iemands levensgeschiedenis en relaties. Ieder heeft zo zijn eigen verhaal. Goede psychotherapie vraagt om tijd, aandacht en een veilige werkrelatie waarin deze processen onderzocht kunnen worden. Het is persoonlijk werk: een samenwerking tussen cliënt en therapeut. En zeker als processen langdurig verstoord zijn of tot problemen hebben geleid, heeft het tijd nodig. Het is als ‘jezelf leren lezen’, en leren lezen doe je niet via een trucje, maar door herhaling en tijd. Zo kort als het kan, zo lang als nodig is.

Inmiddels werk ik ruim 25 jaar als behandelaar in de GGZ, met veel plezier en nog altijd groeiend enthousiasme. Sinds 2015 heb ik een eigen praktijk. Hier kunt u ook lezen welk pad ik binnen het vak heb bewandeld.